Świadczenia z tytułu wypadku przy pracy WiedzaiFinanse Prawo, podatki i finanse dla Ciebie

»Sklodowscy » Reklama » O portalu »Źródła

› Zarejestruj się ›Zaloguj się

Baza wiedzy

Strona główna > Baza wiedzy > Firma > Kadry i płace > Świadczenia z tytułu wypadku przy pracy

Świadczenia z tytułu wypadku przy pracy

Wypadek przy pracy

Wypadek przy pracy to nagłe zdarzenie spowodowane przyczyną zewnętrzną, powodujące śmierć lub uraz, które wystąpiło w związku z wykonywaną pracą:

w trakcie lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności (poleceń) przełożonych,
w trakcie lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy – nawet bez polecenia,
w czasie, w którym pracownik pozostawał do dyspozycji pracodawcy (w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy),
podczas podróży służbowej,
w czasie szkolenia w zakresie powszechnej samoobrony,
w trakcie wykonywania zadań zleconych przez działające u pracodawcy organizacje związkowe.

Świadczenia z tytułu wypadku przy pracy

Z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej ubezpieczonemu przysługują następujące świadczenia:

zasiłek chorobowy,
świadczenie rehabilitacyjne,
zasiłek wyrównawczy,
jednorazowe odszkodowanie,
renta z tytułu niezdolności do pracy, w tym renta szkoleniowa,
renta rodzinna,
dodatek pielęgnacyjny,
dodatek do renty rodzinnej – dla sieroty zupełnej,
pokrycie kosztów leczenia z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych oraz zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne w zakresie określonym ustawą.

Świadczenia z tytułu wypadku przy pracy nie przysługują osobie ubezpieczonej, jeżeli:

- jedyną przyczyną wypadku okazało się udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia (spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa),

- każdemu ubezpieczonemu, który będąc w stanie nietrzeźwym lub pod wpływem środków odurzających czy też substancji psychotropowych, przyczynił się w znacznym stopniu do spowodowania wypadku.

Regulacja ta nie obejmuje członków rodziny ubezpieczonego, którzy w takich przypadkach zachowują prawo do świadczeń określonych w ustawie wypadkowej.

Członkom rodzin poszkodowanych w wypadkach przy pracy świadczenia nie przysługują w razie występowania w dniu wypadku lub w dniu złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę przekraczającą 6,60 zł – do czasu spłaty całości zadłużenia.

Prawo do zasiłku chorobowego, świadczeń rehabilitacyjnych, świadczeń na pokrycie kosztów leczenia stomatologicznego i szczepień ochronnych, a także jednorazowego odszkodowania i zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne ulega przedawnieniu, jeżeli zadłużenie nie zostanie uregulowane w ciągu 6 miesięcy od dnia wypadku lub od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych świadczeń z tytułu choroby zawodowej.

Ustawa wypadkowa nie dopuszcza możliwości przyznania świadczeń z tytułu wypadków w drodze do lub z pracy, jeśli wypadki te miały miejsce po 31.12.2002 roku. Regulacje odnośnie do tego zagadnienia przeniesiono do Ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. 2004 nr 39, poz. 353 ze zm.) i gwarantują one prawo do renty za sprawą niezdolności do pracy pomimo nieposiadania wymaganego stażu pracy, pod warunkiem że niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem w drodze do lub z pracy.

Do tych osób, które uległy wypadkowi w drodze do lub z pracy przed 1 stycznia 2003 roku, stosuje się już zasady wynikające z dotychczasowych przepisów.

Do wypłacenia zasiłku chorobowego z tytułu ubezpieczenia wypadkowego konieczne jest ustalenie dokładnych przyczyn i okoliczności wypadku przy pracy.

Jeżeli wypadek przy pracy stał się przyczyną niezdolności do pracy, wówczas poszkodowanemu pracownikowi przyszługuje:

- wynagrodzenie w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru,

- wynagrodzenie niezależnie od okresu podlegania ubezpieczeniu wypadkowemu (czyli bez okresu wyczekiwania) za czas niezdoności do pracy, pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 92 KP, od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego, nawet jeżeli w danym roku kalendarzowym nie wykorzystał jeszcze pełnych 33 dni wypłaty wynikających z art. 92 kp albo nie otrzymywał wynagrodzenia chorobowego nawet za jeden dzień.

Poszkodowany pracownik ma obowiązek niezwłocznie poinformowac swojego przełożonego o wypadku. Dopiero po ustaleniu przez zespół powypadkowy okoliczności i przyczyn zdarzenia, po sporządzeniu protokołu powypadkowego (który należy opracować najpóźniej 14 dni od dnia uzyskania zawiadomienia o zdarzeniu) może zostać wypłacony pracownikowi zasiłek chorobowy.

W sytuacji, kiedy do dnia wypłacania wynagrodzenia i zasiłków zdarzenie, któremu uległ pracownik, nie zostanie uznane za wypadek przy pracy, pracodawca powinien wypłacić mu wynagrodzenie chorobowe w wysokości co najmniej 80 proc. podstawy wymiaru.

Gdy pracodawca nie ma obowiązku wypłacania świadczeń z ubezpieczenia społecznego w razie choroby, może to nastąpić dopiero po zbadaniu sprawy przez ZUS. Wtedy pracodawca powinien wystąpić w tej sprawie do oddziału ZUS, dołączyć protokół powypadkowy wraz z informacją, w jakiej kwocie wypłacono pracownikowi wynagrodzenie chorobowe.

Stan na dzień: 02.08.2010

Podstawa prawna:

Ustawa z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Z 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.),

Ustawa z 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 199, poz. 1673 z późn. zm.),

Ustawa z 30 października 2002 roku o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach (Dz.U. nr 199, poz. 1674 z późn. zm.).

Martyna Krutulska-Krechowicz