Kontrakt menedżerski to umowa zawarta między stronami, z których jedna jest menedżerem, dyrektorem, zarządcą - pretenduje na stanowisko kierownicze - dotycząca zarządzania przedsiębiorstwem. Umowa ta dopuszcza bardzo swobodne kształtowanie jej treści przez strony, które mogą same decydować, jak określić swoje prawa i obowiązki. Jest to uważane za główną zaletę kontraktu menedżerskiego, daje bowiem menedżerowi możliwość negocjowania swoich przywilejów i obowiązków, stawia go na równi z drugą stroną podczas negocjacji.

 

Drugą istotną cechą kontraktu są zarobki – wysokie. Wynagrodzenie menedżera zazwyczaj składa się z części stałej i prowizji uzależnionej od wyników, natomiast w zamian za obietnicę wierności firmie menedżer może liczyć odprawę w wysokości do 36-krotności swojej pensji w razie zwolnienia. Wysokie zarobki wiążą się jednak z wysokim podatkiem, kontrakt menedżerski opodatkowany jest tak samo jak dochody zwykłych pracowników.

 

Dla wielu osób z tej branży niewygodny jest także zakaz konkurencji , który zazwyczaj obowiązuje do 3 lat po zakończeniu kontraktu. Największą wadą – według samych menedżerów – jest jednak odpowiedzialność z tytułu sprawowania zarządu, którą ponosi się na zasadzie winy. Menedżer mianowicie odpowiada za pełną szkodę, którą spowodował niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania, a więc zarówno za straty poniesione przez poszkodowanego, jak i nieosiągnięte z powodu tej straty korzyści.

 

Kontrakt menedżerski może mieć formę umowy cywilnoprawnej oraz stosunku pracy. Przy tym określenie „kontrakt menedżerski” nie kwalifikuje tej umowy do żadnej z tych kategorii. O jej charakterze świadczą treść i faktyczne relacje pomiędzy stronami.

 

W przypadku, kiedy kontrakt stanowi umowę cywilnoprawną, menedżer zobowiązuje się do stałego zarządzania przedsiębiorstwem zleceniodawcy w jego imieniu i na jego rzecz. Kontrakt stanowi wówczas umową mieszaną, zawiera bowiem elementy różnych nazwanych umów  cywilnoprawnych – zobowiązania starannego działania i rezultatu.

 

Kontrakt menedżerski stanowi natomiast umowę o pracę, gdy menedżer regularnie otrzymuje od drugiej strony umowy polecenia i instrukcje co do wykonania zobowiązań, jest podporządkowany drugiej stronie. Stosunek pracy nawiązuje się, gdy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Wówczas stosunek łączący menedżera z właścicielem firmy ma stosunek pracowniczy, a nie cywilnoprawny. W takiej sytuacji właściciel firmy powinien zadbać o uregulowanie wszelkich świadczeń przysługujących pracownikom w stosunku do menedżera.

 

Jeśli umowa taka zawiera elementy obu powyższych, to znaczy cechy charakterystyczne zarówno dla umowy cywilnoprawnej, jak i umowy o pracę, to decydujące dla jej kwalifikacji będzie ustalenie, które z tych elementów przeważają.

 

Stan na dzień: 30 sierpnia 2010 roku